อย่างที่บอกว่าโรงเรียนหยุดให้อาทิตย์หนึ่งตอนแรกก็ลั๊นล๊าดีจัยว่าจะได้ทำงานเต็มที่พักผ่อนเต็มที่

เมื่อวานก็ไปทำงานมาแปดชั่วโมงวันนี้คิดว่าคงได้ไปทำอีกแต่กลายเป็นว่าทำไม่ได้ซ่ะงั้น

เพราะเปอร์เซนต์มันล้นไปมากเลยต้องรอให้มันลดลงเหลือสี่สิบลงมาถึงจะทำได้

กลายเป็นว่าอาทิตย์นี้ได้ไปทำงานแค่วันเดียวเฮ้อเศร้าจัยซ่ะไม่มี...แทนที่จะได้ไปทำงาน

แต่พอช่วงเปิดเรียนหรือมีเรียนกลับไปทำได้ดี....ฟ้าไม่เป็นจัยเลย.สงสัยชอบเห็นเราเหนือยมากๆๆ

แต่ก็ช่างมันเหอะถือว่าพักผ่อนเต็มที่ล่ะกันก่อนจะไปเริ่มเรียนอีกอาทิตย์หน้า..

แชเรตบอกว่าเธอไปข้างนอกบ้างซีอย่าอยู่แต่บ้าน..ไอ้เราก็ไม่รู้จะไปไหนไปคนเดียวน่าเบื่อมากมาย

คนอื่นเค้าทำงานทำกันหมด....ก็เลยอยู่บ้านทำโน้นทำนี้ไปเรื่อยเปื่อย...เอาหนังสือที่ซื้อมาอ่านจนจะหมดแล้ว

พรุ่งนี้ว่าจะไปห้องสมุดสักหน่อย...ไปหาหนังสือนอร์กมาอ่าน...ดีกว่าอยู่เฉยๆ

ช่วงนี้อากาศดีมากมีแดดทุกวัน..ว่าแต่ไม่รู้จะมีหิมะอีกเหรอเปล่า..เพราะหิมะมาเมื่อเดือนต้นมกราคมมาแค่ไม่กี่วัน

แล้วก็หายไปเลย...ถ้าไม่มาก็ดีมาก็ดีจะได้ไปเล่นสกี..แต่ก็ต้องรอดูรอล้นกันต่อไป..

วันก่อนที่บอกว่าซื้อผ้าม่านมาเปลี่ยน..เรากับแชเรตเลือกสีนี้ไม่จี๊ดจ๊าดจนเกินไปมองแล้วสบายตาดี

เห็นข้างนอกป่ะว่าอากาศดีมากมากๆแต่ก็น่ะถึงอากาศดีอย่างไรลองไม่เสื้อแจ๊กเก็ตออกไปเหมือนยืนอยู่ในตู้เย็นอย่างงั้นเลยหนาวมาก

ไม่ได้ไปไหนเลยอยู่แต่บ้านเลยไม่ได้ถ่ายรูป..บ้าแต่ถ่ายตัวเอง..เฮ้อออออออออ

ตั้งแต่ตัดผมมาตอนกลับไทยที่แล้วผมยาวช้ามากกกกกก....อยากให้ผมยาวเร็วๆๆๆเบื่อผมสั้นแล้ว

เวลาอยู่บ้านสิ่งหนึ่งจะตามมาด้วยก็คือโรคอ้วนนั่นเอง..เพราะเวลาเข้าครัวทีต้องหาอะรัยติดมือมากินล่ะ...เฮ้อแล้วเมื่อไหร่จะผอมว่ะเนี๊ยะ..ยิ่งเป็นคนผอมยากอยู่ด้วย

แนนมีลูกแล้ว..อะห้าล้อเล่น...วันก่อนไปร้านขายผ้าม่านมาแล้วเหลือบไปเห็นหมอนที่ทำเป็นรูปตุ๊กตาเห็นแล้วใจอ่อนดังยวบก็มันน่ารักมากมายรีบจับจองเป็นเจ้าของเลย..ตั้งชื่อให้มันว่าแนนน้อย...น่ารักป่ะ

บังคับแชเรตถ่ายรูปคู่ด้วยนานๆจะได้ถ่ายสักที..เรายืนอยู่บนเก้าอี้ก็เค้าสูงตั้งร้อยแปดสิบกว่าๆๆพอถ่ายรูปออกมาเราก็กดดูรูปแล้วถามแชเรตว่าทำไมยูมีตาสีฟ้าแชเรตได้ยินหัวเราะก๊ากเลยแล้วถามกลับว่าทำไมเรามีผมสีดำ..ทำไมเราอย่างงั้นอย่างโง้น..แหมแค่ถามแค่เนี๊ยะเล่นย้อนมาหลายประโยค...เราก็ไม่น่าถามคำถามโง่ๆเลยเนอะ..พิมไปหัวเราะไปน่ะเนี๊ยะว่าทำไมเราถึงโง่มากมาย...

วันก่อนโทรไปบอกที่บ้านว่าจะกลับเมืองไทยไม่มีใครดีจัยหรือตื่นเต้นเลยที่เราจะกลับแต่กลับกลายเป็นว่าไปดีจัยที่แชเรตจะกลับด้วย..ซ่ะงั้น...เซ็งเลย...ไม่ตื่นเต้นก็ไม่เป็นรัยเราตื่นเต้นแทนเองก็ได้..จะได้ไปโดนแสงแดดที่อบอุ่นจะได้ไปทานอาหารตามปากเรียกร้องจะได้ไปช็อปปิ้งตามที่ใจต้องการ..โอ้ยอีกมายก่ายก่องแล้วพบกันน่ะค่ะเมืองไทยที่รัก

หมดไปอีกหนึ่งวันอย่างงงๆๆ..วันเวลาผ่านไปเร็วมากอายุก็แก่ขึ้นตามวันเวลา..อยากทำอะรัยก็ทำอย่าปล่อยให้เวลาเดินไปเฉยๆโดยที่เราไม่ได้อะรัยมันขึ้นมาเลย....จิงป่ะ