หายไปเป็นชาติได้มั้งไม่ได้อัพไดเลย

ช่วงนี้ยุ่งมากกกกกกกกกกกกขอบอกว่ายุ่งจิงๆ

ไปเรียนทุกวันจัน ถึง ศุกร์ แล้วพอเรียนเสร็จก็ต้องไปทำงานอีก

แต่ก็โอเคกลับถึงบ้านอาบน้ำปุ๊บขึ้นเตียงหลับเป็นตาย

เช้าขึ้นมาก็ต้องตื่นไปเรียนกลับบ้านมาก้นไม่ทันอุ่นก็ต้องไปทำงานอีก

ชีวิตประจำวันก็มีแบบนี้แหละไม่มีอะรัยเป็นพิเศษ

เหมือนเอาหนังเก่ามาฉายใหม่ซ้ำๆไปอย่างนั้น

ตอนอยู่ที่ทำงานส่งข้อความมาหาแชเรตว่ายูเหงาเปล่า

ไม่ค่อยมีเวลาให้กันเลยเพราะเราใช้ชีวิตข้างนอก

วันล่ะสิบสี่ชั่วโมงขนาดบางครั้งแชเรตขึ้นไปนอนตอนไหน

ตื่นตอนไหนก็ยังไม่รู้เรื่องเลย..

แต่ก็ไม่เป็นรัยมันก็แค่ไม่นานที่เป็นแบบนี้

ช่วงนี้อะรัยก็เริ่มเข้าที่ทางแล้ว

เมื่อวานไปแสตมป์วีซ่ามาอีกแล้ว

อยู่นี้ได้ครบปีพอดี..แต่ทำไมรู้สึกว่าเร็วจังแฮะ..

เหมือนเราเพิ่งมาอยู่ไม่กี่วันนี้เอง..

ช่วงนี้อากาศก็แปรปรวนเหมือนเดิม

เด่วฝนตก...มีแดด....หิมะ...แต่หิมะหายไปหลายวันแล้ว..

ไม่รู้มาอีกเมื่อไหร่....ไม่รู้ว่าเราอยู่เมืองหนาวเหรอเปล่า

ถ้าเราอยู่ในอากาศประมาณ ยี่สิบห้า อัพ องศา จะร้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกขอย้ำจิงๆ

วันไหนอากาศ ต่ำกว่า สิบ จะดีใจมากกกกกก ไม่หนาวเลยกำลังสบายๆๆ

เมื่อก่อนเราคิดว่าคนอยู่ทีนี้ทนได้งัยกับอากาศหนาวๆแต่พอเราอยู่ไปมันก็ไม่หนาวอย่างทีคิด

หรือว่าเราชินไปเอง..ช่วงนี้ก็เลยเริ่มจะซีดแล้ว.

จากผิวที่ค่อนข้างดำ...กลายมาเป็นซีดแล้ว..คิดดูล่ะกัน...เกือบเดือนแล้วไม่ค่อยได้โดนแดด

ถึงจะมีแดดก็อยู่แต่ข้างในมากกว่า...ไม่ได้ออกไปเลย..ไม่รู้จะออกไปทำไม

ช่วงที่มีหิมะเมื่อต้นเดือนไปช่วยแชเรตคุ้ยหิมะด้วยแหละ..หนุกดี

มีแต่คนว่าเราแข็งแรงจัง..รู้จักเราน้อยไปแล้ว..อิอิ..เมื่อก่อนเป็นกรรมกรแบกข้าวสารเป็นว่าเล่น

เคยทำงานโรงงานนรกมาก่อนเคยเป็นจับกังมาด้วย..(คนอ่านถึงตรงนี้คิดว่าเป็นเรื่องจิง)

นั้นแหละถึงไม่ได้ทำ..แต่มีอะรัยบ้างที่เราจะทำไม่ได้ถ้าเราไม่พยายามเลย

คิดอยู่ว่าไม่เอาทำไม่ได้หรืออายที่จะทำ..

อายทำไมไม่เห็นทำให้ใครเดือดร้อนนนนนนนนนนน.........จิงป่ะ

แต่แต่แต่แต่แต่.......ช่วงนี้เริ่มจะคิดมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

คิดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกคิดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจิงๆๆๆๆ

ใครคิดเหมือนเราป่ะหรือว่าเราคิดไปเองงงงงงงงง

ไม่รู้ซิ....งั้นจะบอกก็ได้ว่าเราคิดมากเรื่องอะรัยยยยยยยยยยยย

เราคิดคนเดียวจิงๆน่ะ

จากที่เราใช้ชีวิตที่นี้มาจนจะปีกว่าแล้ว..อยากรู้ว่าทำไมฝรั่งส่วนใหญ่ถึงไม่ชอบคนผมดำอย่างเรา

วันก่อนมีผู้หญิงที่มาจากอิรักมาบอกเราว่า..เค้าเจอครูที่สอนภาษาทีโรงเรียนข้างนอก

เจอเค้าไม่ทักหรือว่าหันมามองเค้าเลย....เราก็ได้แต่อืมมมมม.

ซึ่งมันก็จิงบางครั้ง..บางครั้งเราห็นครูที่โรงเรียนข้างนอกถ้าเราไม่เข้าไปทักก่อน

เค้าจะหลบหน้าเราไปทันทีเหมือนกับว่าไม่รู้จักกัน...

แต่พออยู่โรงเรียนคุยจ้อกับเราเชียว......ใครช่วยตอบเราได้บ้างมั้ยว่า..เพราะ.?

เราน่ารังเกลียดตรงไหน..ผิดเหรอที่เรามาอยู่ประเทศของคุณมาเรียนภาษา....

แต่ที่เราไปเรียนอยู่ทุกวันนี้..ก็เป็นรายได้ให้พวกคุณไม่ช่ายเหรอ

ผิดเหรอที่คนหัวดำอย่างเราไปเที่ยวตามผับบาร์บ้านคุณ

แล้วพวกคุณเหมาเอาว่าเราไปหาผู้ชาย....

ทั้งๆที่บ้านฉันพอเห็นพวกคุณ..อย่างกับเห็นเทวดาเหมือนจะอุ้มถ้าเป็นไปได้...

ถ้าบูชาได้คงบูชาไปแล้ว..แต่พอพวกฉันมาอยู่ที่ตรงนี้..

คุณกลับมองพวกเรา..เหมือน...!!!!!!

แต่ก็ช่างเหอะ..คิดมากรกสมอง........

เพราะฉันไม่ได้ไปขอข้าวพวกคุณกิน......หรืออะรัยก็ตาม....

ไม่เอาล่ะ...ไร้สาระ....

ขอโทษน้องๆเพื่อนๆทุกคนที่ไม่ได้เข้าไปหาเลย...

แต่ยังจำทุกคนได้หมดเลย...รอให้ทุกอย่างลงตัวมากกว่านี้..

จะมาอัพเหมือนเดิมค่ะแล้วก็จะไปเยี่ยมทุกคนด้วย..

**หอยกูก็ยังคิดถึงมึงเหมือนเดิม..อย่าคิดมากน่า..เรื่องความรักของมึงกุเองก็สับสนแทนมึงด้วย...

**พี่ต๋อยค่ะถ้าพี่เข้ามาอ่านในไดแนนพี่ช่วยเช็คราคาโรงแรมทวินโลตัสที่นครให้หน่อยได้มั้ยค่ะว่าคืนเท่ารัย...

**ใครมีแผ่นเอ็มพีสามบ้างที่มีเพลงเพื่อชีวิต ลูกทุ่ง สตริงป็อบร็อค ส่งมาให้หน่อยจิ..เด่วแนนส่งตังไปให้ค่ะ....

**มีไอพอดแต่ไม่มีเพลงเลยจะโหลดจากเน็ทก็ไม่มีเวลา...อีกอย่างทำไม่เป็นด้วยต้องพึ่งแชเรตตลอด....

คิดถึงน่ะดูแลตัวเองกันด้วย