หนาวจิงๆ
ห่างหายจากไดอารี่ไปนานเลย..เข้ามาอีกทีหน้าตาไดอารี่เปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปในทางที่สวยขึ้นมากแต่ก็งงมากๆเหมือนกันตอนแรกตอนนี้ก็ยังงงอยู่ดี..อิอิ
ช่วงนี้ก็ยังไปเรียนเหมือนเดิม จ-ห...
อากาศก็หนาวขึ้นทุกวันวันนี้ - 5 องศา
แชเรตบอกว่าไม่ธรรมดาแล้วที่อากาศจะหนาวมากในเดือนนี้
ปกติช่วงนี้อากาศจะไม่ติดลบเลย
หนาวมากหนาวจิงๆแต่ก็โอเคเลยเลือกอยู่แต่ในบ้านดีกว่า
อบอุ่นกันที่บ้านดีกว่าจิ๊บชา+ค่าเค้าร้อนๆๆ
โอ้ยสบายกายอุรา..
เลยพลอยให้หลับแต่หัวค่ำทุกวัน...
5 โมงเย็นกว่าๆก็มืดแล้วพอมืดหนังตาก็เริ่มปิด
ยิ่งอากาศเป็นใจด้วย.โอ้ยสุขใจสุขกายเหลือเกิน
พูดถึงเรื่องชีวิตประจำวันมั้งดีกว่า
วันนี้ได้ไปทำงานมาด้วย
ที่โรงงานแชเรต..เค้าให้ทำ 2 วัน ใน 1 อาทิตย์
โอ้ยดีใจมากมายตอนที่รู้ว่าได้ไปทำงาน
แต่พอเอาเข้าจิงๆตื่นเต้นคับพี่น้อง
คนที่ทำงานมีแต่ผู้ชายไม่มีผู้หญิงเลย
อิฉันก็เดินก้มหน้าก้มตาไม่มองใครเลย
เพราะยังอายอยู่เลยวันแรกของการเริ่มต้นการทำงาน
การทำงานก็ไม่มีรัยยากมากแค่เอาไม้อัดใส่ไปในเครื่อง
รอให้มันทำงานแล้วก็เอาแผ่นอื่นๆตามเข้าไป
แต่มันยากตรงที่ต้องคอยฟังให้ดีว่าเครื่องมันทำงานเหรอเปล่า
เพราะข้างในเสียงดังมากกกกกกกกกกต้องใช้ที่ปิดหู
ไม่งั้นออกมาหูอื่อแน่..ส่วนวันนี้ก็ได้ไปทำแค่ 5ชม.กว่าๆ
เพราะเครื่องมีปัญหาซ่ะก่อนเลยต้องกลับมาบ้าน
ถามแชเรตว่าเครื่องมีปัญหาเพราะเราเหรอเปล่า
ที่เราไม่ดูให้ดีว่ามันยังทำงานอีกเหรอเปล่า
กลัวจัง..กลัวเค้าว่ามาทำงานวันแรกก็มีปัญหาซ่ะแล้ว
แชเรตบอกไม่ช่ายหรอกมันมีปัญหาของมันเป็นแบบนี้แหละ
เราก็ถามแชเรตอีกว่าแล้วเค้าว่าอะรัยเราเหรอเปล่า
เค้าพอใจในงานที่เราทำลงไปเหรอเปล่า
โอ้ยเป้นห่วงสารพัด..กลัวจังเลยกลัวว่าเราทำงานออกมาไม่ดี
ยิ่งภาษาก็ยังไม่เก่งเท่ารัย..
คุยกับพี่แก้วว่ากังวลจังเลยในการทำงานครั้งนี้
พี่แก้วบอกว่าไม่ต้องกังวลหรอกแนนอ่ะโชคดีกว่าใคร
ที่มาอยู่นี้ไม่ถึงปีก็ได้งานทำแล้ว...แต่แนนยังกลัวอยู่เลยตอนนี้
อยากให้ความกลัวหายไปเร็วจังเลย....
วันนี้โทรหาแม่หาพ่อพี่คุยหมดเลยนานๆถึงได้โทรไปสักครั้ง
เพราะถ้าโทรไปทุกวันเด่วไม่มีเรื่องคุย..แต่โทรครั้งหนึ่งคุยเป้นชม.เลย
แม่บอกว่าไม่สบายเป็นลมด้วย..เป้นห่วงแม่จังเลย
ดี่น่ะที่มีเพื่อนบ้านมาอยู่เป็นเพื่อนคอยทำโน้นทำนี่ให้
บอกให้ไปอยู่กับพี่สาวก็ไม่ยอมไป
บอกว่าห่วงบ้าน..แต่ไม่ห่วงตัวเองเลย...
คิดถึงทุกคนเหมือนเดิมน่ะ
เด่วว่างๆแล้วจะเข้าไปเยี่ยมเยียนน่ะจ๊ะ |
