เอาเพลงมาฝากเป็นนักร้องของประเทศนอเวย์...เซ็กซี่มากตัวเล็กนิดเดียวเอง

ลองเปิดดูได้น่ะค่ะ

My Boobs  Are Ok

กลายเป็นว่าอัพไดเป็นอาทิตย์ล่ะหนึ่งครั้งไปแล้ว..เฮ้อ..บางครั้งมีเวลาแต่โรคขี้เกียจกำเริบซ่ะงั้น
แล้วอีกอย่างการใช้ชีวิตในแต่ละวันก็เหมือนเดิมไม่มีอะรัยแปลกใหม่เลย...คือไปเรียนหลังจากนั้นก็ไปทำงาน
กลับถึงบ้านก็นอน..หลับมั้งไม่หลับมั้งก็ว่ากันไป...ชีวิตก็วนเวียนอยู่แค่นี้...ดูๆน่าเบื่อมากมาย
แต่ไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้..มีเรื่องให้คิดมากมาย...เผลอๆก็คิดเรื่องที่มันเป็นไปไม่ได้
อย่างเช่น...อยากมีเงินเป็นหมื่นๆล้าน...แล้วไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านหลังล่ะหนึ่งล้าน
คิดไปน้าน..จิงๆน่ะเวลาดูข่าวแล้วเห็นคนตกทุกข์ได้ยากก็อยากช่วยเหลือ..แต่พอมองดูเรา
ก็พอมีพอกินจะเอาที่ไหนไปช่วยเหลือคนอื่น..ก็เลยได้แต่คิดแล้วก็คิด...เผื่อมันเป็นจิง..ว่ากันเข้าไป
ก็น่ะมันไม่มีรัยเสียหายสักหน่อยแล้วก็ไม่มีใครรู้ด้วยถ้าเราไม่บอก...
บางครั้งคนเราก็ต้องมีความฝันถึงเป็นจิงมั้งไม่จิงมั้งก็ขอให้ได้ฝันให้ได้คิด..มันก็ทำให้ชีวิตซ่าบซ่าได้...

พรุ่งนี้ทางโรงเรียนจัดทัวร์ไปเล่นสกีกัน...
แต่ก็ต้องดูอากาศด้วยว่าเป็นใจในการให้ไปเล่นเหรอเปล่า..
ถ้าฝนตกก็อดไป...ก็ต้องมาดูกันต่อไป
อาจารย์บอกว่าอย่าลืมเอากล้องมาด้วยน่ะ
เราตอบแบบไม่ต้องคิดว่า
ในชีวิตของฉันมันก็ขาดกล้องไม่ได้อยู่แล้ว...อาจารย์(%^&&**^^^)ไม่มีคำพูดใดลอดๆออกมา
แปลง่ายๆว่าเข้าใจ.....ไม่หรอกจิงๆเราแปลเอาเอง..

ช่วงนี้ก็เหมือนเดิมโรคอ้วนยังไม่หายไปไหน
รักกันจิงๆเลยโรคนี้
อ่อแต่สิวไม่หาแล้วหายไปสองเดือนกว่าที่ไม่มาเลย
หรือว่าเริ่มแก่แล้วเราสิวมันเลยเบื่อขึ้นซ่ะงั้น
อ่ะน่ะพอสิวไม่มาก็บ่น..จะเอายังงัยกันแน่ค่ะคุณค่า...
นี้แหละเค้าเรียกว่าความไม่พอดีของคนเรา..

ไม่ได้นั่งหน้าทีวีเลย
จะว่าแต่หน้าทีวีหน้าคอมก็ไม่ได้นั่ง
อยากจะดูละครไทยหรือดูหนัง
ก็ไม่อยากดูเพราะดูแล้วมันจะติด
แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปดู..
แต่อาทิตย์หน้าคงได้ดูเต็มที่ถ้าต้องการ
เพราะที่นี้จะหยุดเทศกาลไข่เกือบอาทิตย์
โรงเรียนเอ่ยร้านค้าเอ่ยห้างร้านเอ่ยหรือโรงงานที่เราทำ
ก็ปิดหมดเลย..ที่นี้หล่ะได้เบื่อกันไปสักข้างหนึ่ง..

จะเขียนรัยดีกอีกหว่านึกไม่ออก
อ่อนึกออกล้ว..เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
เป็นวันของผู้หญิงที่นอเวย์ด้วยแหละ..
แปลกดี..แต่วันผู้ชายไม่มี
แชเรตบอกว่าวันผู้ชายทุกวันแหละ...อย่างงั้นก็วันผู้หญิงทุกวันด้วย.ซ่ะเลย.ง่ายดีไม่ต้องจำ

วันนี้ไม่ต้องไปทำงานเพราะไม่มีรัยให้ทำ..เซงเลย
อยากไปทำงานมากว่าจะได้เอาตังกินหนมซื้อของ
ไม่ได้ใช้ตังตัวเองมาเป็นอาทิตกว่าคันไม้คันมือชิเป่ง
วันนี้รีบโดนออกจากโรงเรียนก่อนไปเดินดูตามร้านค้า
เพราะพอปกติโรงเรียนเลิกแชเรตมารับปุ๊บ
วันนี้เลยรีบทำเวลา..ไปร้านโปรด
ได้เสื้อยืดน่ารักๆมา 3 ตัว เหมือนกันเป๊ะแต่ต่างสี
ไม่เข้าใจทำไมซื้อมาเหมือนกันเหมือนกันเด๊ะๆเลยแต่ต่างสี
แต่เป็นบ่อยมากเหมือนกันตอนอยู่ไทย
ถ้าชอบตัวไหนแล้วมีสีหลายสีคว้ามาเกือบทุกสีแบบก็เหมือนกันนี้แหละ
แล้วได้กางเกงมาหนึ่งตัวเอาไว้ใส่ปีหน้า...เพราะเป็นกางเกงใส่ลุยหิมะ
ปีหนีหิมะหมดแล้วก็ต้องรอปีต่อไป..ราคามันถูกดี

จากนั้นก็ไปซื้อของกินอยากได้อะรัยหยิบใส่ๆ
ป้าดพอจ่ายตังหมดไปเกือบห้าพันบาท
ได้มาไม่เยอะหรอกแต่แพงชิเป่ง...ไม่เหมือนบ้านเราเนอะ
แค่พันเดียวซื้อของได้หลายอย่าง
แต่อย่าว่าไปได้ข่าวว่าเด่วนี้ของที่ไทยแพงมาก
อย่างว่าน่ะอะรัยๆก็แพงแต่ค่าแรงของคนยังเกือบเหมือนเดิม

ช่วงนี้อากาศที่นี้น่าเบื่อมากมาย
ฝนตกทุกวันแต่ไม่หนาวเหมือนช่วงที่ผ่านมา
คิดดูน่ะพอฝนไม่ตกอากาศหนาวมากกกกกกกกกกกกก
แต่พอฝนตกอากาศไม่หนาวเลย
แล้วจะให้เลือกแบบไหนดี
หรือว่าย้ายไปอยู่เมืองไทยดี..แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้ซ่ะแล้ว
ค่อยว่ากันตอนแก่อีกที...

แชเรตเหมือนเด็กเลยตอนนี้
ร้องหาแต่ชอคโกแลต..555
เพราะเราไม่ค่อยกินงัย
เค้าก็เลยแกล้งเราบางทีซื้อมาตุนเพียบ
แต่อีกวันหนึ่งมีแต่ถุงเปล่าซ่ะแล้ว..กินเก่งมากเรื่องชอคโกแลต
จนเราทนไม่ไหวต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน
คือให้เค้าไปวิ่งทุกวันถ้าวันไหนไม่ทำงาน
ไม่ไหวอ้วนมากไม่ดีต่อสุขภาพเค้า
เป็นห่วงเค้าเรื่องสุขภาพมากกว่า
เรื่องกินกินไปเหอะกินได้เท่ารัย
แต่ก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองควบคู่ไปด้วย..

ไม่รู้จะเขียนอะรัยแล้วนึกไม่ออกซ่ะแล้ว...
ใครเข้ามาอ่านคงผิดหวังอย่างแรง
เพราะไร้สาระเต็มที่..
อย่าว่ากันเนอะคนเขียนก็บ้องๆๆเหมือนกันตอนนี้เพราะนึกรัยไม่ออก

มีภาพมาให้ดูด้วยแหละถ้าอยากดูหน้าเหี่ยวๆๆๆก็ไปดูเลยไม่ห้าม
แต่ห้ามก๊อปไปลงหนังสือนู๊ดน่ะ..555+

วันนี้บ๊องๆเลยถักเปีย...ป.ญ.อ ดี(ปัญญาอ่อนดี)

มีลักยิมด้วยแหละ...แต่ไม่มีค่อยมีใครสังเกตุเห็นหรอก